W roku 1997 zginie 5 miliardów ludzi w wyniku zarażenia śmiertelnym wirusem
Ci, którzy przeżyją zejdą pod powierzchnię planety
I oto znów zwierzęta będą rządziły światem
Z wywiadu przeprowadzonego z pacjentem schizofrenikiem 12 kwietnia 1990r. w szpitalu w Baltimore
film TERRY'EGO GILLIAMA
WYSTĘPUJĄ:
Rozpoczynamy odprawę lotu 784 do San Francisco
12 MAŁP
Pasażerowie lotu 841 do Rzymu, proszeni są o przejście do wyjścia numer 7.
Rozpoczynamy odprawę lotu 784 do San Francisco...
Więzień numer 87645: Cole, James.
27631: Johnson.
84743: Innes.
Jose. Psst.
- Jose, co się dzieje? - Kiepska sprawa.
- Ochotnicy? - Tak. Wytypowali cię.
Może cię ułaskawią.
Dlatego żaden z ochotników nie wrócił? Wszystkich ułaskawiono?
Podobno ktoś wrócił.
Puśćcie mnie! Nie!
Trzymają ich na siódmym piętrze. W ukryciu.
Bo im coś spieprzyli w mózgach.
Skąd wiesz? Nikt ich nie widział.
Może to tylko plotka. Nikt tego nie wie.
Ja w to nie wierzę.
Powodzenia, stary.
- Służba ochotnicza! - Nie zgłaszałem się.
Znów stwarzasz problemy?
Nie, żadnych problemów.
Podaję instrukcje dla pierwszej sondy czasowej.
Wysłuchaj ich uważnie i bezwzględnie ich przestrzegaj.
Kombinezon musi być hermetycznie zapięty.
Naruszenie nieprzepuszczalności kombinezonu, rozdarcie materiału,
niedopięcie suwaka będzie równoznaczne,
z zakazem powrotu.
W POZOSTAŁYCH ROLACH:
MUZYKA:
* Holy infant *
* So tender and mild *
* Sleep in heavenly *
ZDJĘCIA:
* Peace *
* Sleep in heavenly peace **
INSPIRACJA FILMEM "LA JETÉE" napisanym przez Chrisa Markera
SCENARIUSZ: David Peoples i Janet Peoples
REŻYSERIA: Terry Gilliam
< ZROBILIŚMY TO >
Osobnik skażony wirusami,
nie będzie mógł wrócić do bazy.
Próbkę krwi należy umieścić w dostarczonym pojemniku.
O godzinie 7 zajęcia resocjalizacyjne...
skazanych za dewiacje 23-A i 96-A...
według rozdziału szóstego Kodeksu Permanentnego Zagrożenia.
James Cole odbył kwarantannę.
Dziękuję. Wy dwaj czekajcie za drzwiami.
Ma sporo na sumieniu. Przemoc.
Aspołeczność szóstego stopnia. Uporczywe łamanie Kodeksu Permanentnego Zagrożenia.
Agresja. Upór. Lekceważenie władz. Kara od 25 lat do dożywocia.
Ale nas chyba nie skrzywdzi. Nie skrzywdzi nas pan, prawda panie Cole?
Nie.
Może pan usiądzie, panie Cole?
Dziękujemy, że pan się zgłosił. Pański zmysł obserwacyjny jest znakomity.
- Dziękuję. - Pracujemy nad pewnym projektem.
...Jest to zupełnie coś nowego. - Ale dla pana szansa na skrócenie wyroku.
Może pan sprawić,...
że ludzie znów zaludnią powierzchnię Ziemi.
Szukamy osobników z charakterem. Odpornych psychicznie.
Mieliśmy kłopoty... z osobami niezrównoważonymi.
To dla pana prawdziwa okazja. Byłoby błędem ją odrzucić.
Błędem z całą pewnością.
"Lecz wśród miriad mikrofal,
podczerwienne wieści, gigababjtów jedynek i zer,
znajdujemy światy, wielkości bajta,
drobniejsze teraz niż nauka,
Czyhające w ulotnej elektryczności.
Lecz gdy się wsłuchamy,
usłyszymy samotny głos poety...
dzień wczorajszy, dzisiejszy obłęd zrodził...
milczenie jutra, tryumf albo rozpacz.
Pijcie, bowiem nie wiecie skąd lub czemu przyszliście.
Pijcie, bo nie wiecie, czemu i dokąd odchodzicie.
...łaził po mieście w slipach...
w plastikowym damskim płaszczu przeciwdeszczowym.
Podchodzę, proszę go grzecznie, by się wylegitymował. A on się rzuca i wrzeszczy coś o wirusach.
Całkowita dezorientacja.
Nie wie, gdzie się znajduje, jaki jest dzień tygodnia.
- Podał tylko nazwisko. - Dzięki.
Wzięli go za ćpuna. Uznali, że to jakiś psychopatyczny odlot.
- Robili mu profitoksyn? - Niczego nie brał.
Ale zaatakował pięciu gliniarzy, jakby się naćpał po uszy.
- Nie brał? Uwierzyłabyś? - Kazali go zakuć w łańcuchy.
Nie słuchałaś? Dwóch gliniarzy zabrała karetka!
Tak, jest w pasach i dostał zastrzyk, który powaliłby konia. Tymczasem popatrz na niego.
- Gotów wyfrunąć. - Więc stąd te sińce, od szamotaniny.
Tak. Chcesz tam wejść? Zbadać go??
Tak, chętnie.
To wszystko co wiecie? Sprawdzaliście w kartotekach?
Nie notowany. Ani prawa jazdy, ani odcisków, ani nakazów. Nic.
Wejdę tam z tobą.
Nie, nie potrzeba.
Ale zostaniemy tutaj na wszelki wypadek.
Panie Cole, nazywam się Kathryn Railly. Jestem psychiatrą.
Pracuję dla państwa. Nie jestem z policji.
Chcę dla Ciebie jak najlepiej. Rozumiesz?
Muszę wyjść! Muszę wyjść!
Nie mogę pozwolić, by Cię wypuścili.
Ale chcę Ci pomóc, więc...
Proszę mi opowiedzieć, co się dziś stało.
Myślisz, że potrafisz, James?
Mogę Ci mówić James?
James. Nikt mi nie mówi po imieniu.
- Czy nie byłeś pacjentem w Hrabstwie? - Nie.
- Czy gdzieś Cię już nie widziałam? - Nie, to niemożliwe.
Muszę wyjść! Muszę... Mam zbierać informacje.
- Jakie informacje? - To wam nie pomoże.
Nikomu nie pomoże. Nic nie zmieni.
James, wiesz czemu tu jesteś?
- Ponieważ mam zmysł obserwacyjny i odporną psychikę. - Rozumiem.
Nie pamiętasz, jak napadłeś na policjantów?
Czemu jestem w łańcuchach? Dlaczego?
Byłeś już w zakładzie, prawda?
- Lub w szpitalu? - Nie! Muszę wyjść!
- Byłeś w więzieniu? - Pod ziemią.
Ukrywałeś się?
Kocham to powietrze.
Jest takie cudowne.
-Co w nim takiego cudownego? -Świeżość. Brak wirusów.
Dlaczego uważasz, że nie ma w nim wirusów?
- Jest październik, tak? - Kwiecień.
- Którego roku? - A jak myślisz?
1996.
To przyszłość, James. Myślisz, że żyjesz w przyszłości?
1996 to przeszłość.
Nie, 1996 to przyszłość.
Teraz jest 1990 rok.
- Panie, przymknijcie się. - Gdzie mnie zabieracie?
Na francuską Riwierę, do eleganckiego hotelu.
Nie mogę jechać do Francji. Muszę zadzwonić.
Tak, tak, stul mordę cioto. Ją na to nabrałeś, ale z nami ci się nie uda.
Chodź, mistrzu.
W porządku. Idziemy, Idziemy.
Jesteśmy. Pokaż głowę, Jimbo.
- Zobaczymy, może coś tam pełza. - Muszę zadzwonić.
Pogadaj z lekarzem, Jimbo.
- Żadnych telefonów póki lekarz nie wyrazi zgody. - To bardzo ważne!
Teraz, Jimbo, musisz sobie odpuścić. Wyluzować się.
Wyluzuj się, a będzie dobrze.
Wow! Whoo-oo!
Idziemy. Idziemy.
Hej, Goines!
Yo, Goines!
Yo, Jeffrey! Goines!
- Czego? - Patrz.
To jest James.Wyświadcz mi przysługę. Oprowadź go trochę.
Powiedz mu o zasadach oglądania TV. Pokaż gry. Ok?
Ile mi płacisz za odwalenie twojej roboty.
- Pięć tysięcy dolarów, starczy? - Pięć tysięcy?
Przelewem.
- Pięć tysięcy dolarów!, Pięć tysięcy! - Pięć tysięcy dolarów!.
- Urządzę mu wycieczkę szpitaloznawczą DeLux.
Żarciki. Pacjenci to lubią.
- Jesteście więźniami. Nie strażnikami. -Załapałeś?
Dobra, dobra grunt to zabawa. Tu są gry.
A tu... Wynoś się! Wynocha!
To mój fotel.
Gry. Gry. Trochę gier.
Gry, które chcą wyjść.
Widzisz? Znowu gry.
Gra. Zmienia cię w warzywko. Widzisz?
Gra to środek uspokajający.
Zawiązali cię w chemiczny kaftan, co? Prochy!
Co dostałeś? Torazynę? Haldol? Ile? Jak dużo?
Pamiętaj nazwy i dawki. To podstawa.
- Muszę zadzwonić. - Zadzwonić?
Nawiązać łączność ze światem zewnętrznym. Musisz mieć pozwolenie doktora.
Gdyby te czuby mogły dzwonić,
sączyłyby przez kable, obłęd w uszy,
biednych normalnych obywateli, zarażając ich.
Wszędzie świry. Epidemia obłędu.
Tak naprawdę... niewielu tu psycholi.
Nie mówię o tobie, bo wiem...
że jesteś zdrowo rąbnięty. Ale nie dlatego tu jesteś.
Nie dlatego tu jesteś!
Jesteś tu z winy systemu.
Tu jest telewizor.
Tu jest wszystko. Tu jest wszystko.
Patrz, słuchaj, klęcz, módl się.
Reklamy!
Niczego nie produkujemy, nic nie wytwarzamy. Pełna automatyzacja.
Więc po co istniejemy? Jesteśmy konsumentami.
Kupuj dużo, a będziesz porządnym obywatelem.
Jeśli nie kupujesz rzeczy to kim jesteś? Pytam, kim?
Jesteś chory psychicznie.
Nie kupując rzeczy: papieru toaletowego, nowych aut,
mikserów, wibratorów, słuchawek,
śrubokrętów z radarem sterowanym głosem z komputerów...
Spokojnie, Jeffrey.
Uspokój się!
Spokojnie.
W porządku. Jesteś bardzo atrakcyjną kobietą.
Hah!
Jeśli chcesz obejrzeć jakiś program...
podajesz przełożonej tytuł, czas i dzień.
Ale zgłaszasz to przed emisją.
Jeden facet zawsze chciał oglądać to co już leciało.
Tak nie można..
Przełożona nie umiała zrobić dzisiaj z wczoraj.
Nie mogła odwrócić biegu czasu. Dzięki, Einsteinie.
To był czub. Świr, wariat.
W porządku, Jeffrey. Dostaniesz zastrzyk.
- Ostrzegałam cię. - Tak. Tak, tak, tak.
Poniosło mnie...
objaśniałem tylko Jimowi regulamin zakładu.
Hmm? Hmm?
Tak naprawdę, nie jestem kosmitą.
Och. L. J. Washington. Tak naprawdę nie jest kosmitą.
Nie przedrzeźniaj mnie, przyjacielu.
Wynocha z mojego fotela!
To przypadek alienacji ducha.
Znajduję się na planecie Ogo.
Członek intelektualnej elity...
szykującej się do podboju barbarzyńskich hord z Plutonu.
Ale chociaż jest to dla mnie całkowicie przekonująca rzeczywistość...
tak naprawdę, Ogo jest tylko konstruktem mojej psyche.
Jestem psychicznie wyalienowany...
uciekam przed pewnymi nienazwanymi realiami...
zatruwającymi tu moje życie.
Kiedy przestanę tam uciekać Będę zdrowy.
Czy i ty jesteś wyalienowany, przyjacielu?
To miejsce dla obłąkanych.
Nie jestem wariatem.
Nie używamy słowa wariat, panie Cole.
Macie tu prawdziwych czubków!
Znam sprawy, o których wy nie wiecie.
Trudno będzie wam to pojąć.
- Hej! - Hej, hej.
Nic im nie zrobię!
W porządku.
Posłuchajcie, czy słyszeliście o...
Armii Dwunastu Małp?
Oni malują ten znak.
Malują ten znak na ścianach budynku.
- Widziałeś to? - Panie Cole?
Nie tak szybko. Proszę zacząć od początku.
Tak, Tak. Jest rok 1990.
To ma sens. Jeszcze by się nie uaktywnił.
Um...
W latach 1996-97 zmarło pięć miliardów ludzi.
Prawie wszyscy mieszkańcy ziemi.
Ocalał jeden procent.
- A pan nasz uratuje? - Jak? To się już dokonało.
Nie uratuję was. I nikt już was nie uratuje.
Zbieram tylko informacje dla ludzi teraźniejszości...
usiłujących odtworzyć ścieżkę rozprzestrzeniania się wirusa.
A teraz nie jesteśmy w teraźniejszości, panie Cole?
Nie.
Rok 1990 jest przeszłością. Dlatego usiłuję...
Panie Cole?
Według pana, teraźniejszość to rok 1996?
Nie! Rok 1996 jest także przeszłością. Posłuchajcie. Muszę...
Muszę... Muszę zadzwonić.
Ten telefon wszystko wyjaśni.
Do kogo? Kto to wyjaśni?
Naukowcy. Wysłali mnie nie w ten rok, co trzeba.
Nagram im wiadomość, którą odtworzą w teraźniejszości.
Pozwólcie mi raz zadzwonić.
Proszę?
Nie jedz z miski psa! Wynocha!
Kto tam wsypał Chipsy?
Tak? Co? Poczta głosowa?
Słuchaj, nie wiem... Ciszej tam! Nie wiem o czym mówisz.
To jakiś żart? Nie znam żadnych naukowców.
Duane, wyjdź... jaki James?
To nie była ta osoba?
Nie. Odebrała jakaś kobieta. Nic nie wiedziała.
Może pomyliłeś numer?
Nie. Dlatego mnie wybrali. Mam dobrą pamięć.
James, gdzie się wychowałeś?
Dr Railly.
Odnoszę dziwne wrażenie, że skądś się znamy.
Czekaj. Jest 1990. Miałem zostawić wiadomość w 1996!
To jeszcze nie ten numer! W tym jest problem!
Mamy wiadomość stamtąd.
Nie!
Nic z tego. Nie otworzysz.
Te kraty są przyspawane.
Widzisz? Mówiłem. Drzwi też są zamknięte.
Izolują nas od ludzi...
chociaż oni też są obłąkani.
Wiesz czym jest obłęd? Obłęd to prawa większości.
Weźmy na przykład zarazki.
- Zarazki? - Aha.
W osiemnastym wieku nie istniały. Zero. Null.
Nawet w wyobraźni.
Aż zjawia się doktor. A, a...
Semmelweis!
Semmelweis.
Semmelweis zjawia się i chce przekonać ludzi i innych lekarzy,
że niewidzialne zarazki...
wnikają w ciało powodując chorobę.
Każe lekarzom myć ręce.
Co z nim? Wariat?
Niewidzialne, jak im tam,... Zarazki?
A teraz weźmy wiek XX.
Tydzień temu zanim wpadłem do tego piekła!
Wpadam do baru i proszę o hamburgera. Facet upuszcza go na podłogę.
Podnosi, wyciera i podaje mi go.
Wręcza mi go, jakby wszystko było w porządku.
"A zarazki?" Mówię. A on "Nie wierzę w zarazki...
...To straszak wymyślony przez producentów mydła".
Teraz to on jest wariat? Nie?
Prawda i fałsz nie istnieją. Jest tylko racja większości.
Ty, ty wierzysz w zarazki?
Nie jestem wariatem.
Oczywiście. Chcesz uciec? To bardzo zdrowy odruch.
Mogę Ci pomóc. Chcesz? W ucieczce.
Wiesz jak stąd wyjść?
- Tak, synu! - Więc czemu... ?
Więc czemu sam nie uciekam? O to chciałeś zapytać?
Dobre pytanie. Bardzo dobre. Inteligentne.
Musiałbym być wariatem, żeby sam uciekać. Dałem już cynk gdzie trzeba.
- Załatwią mi wypis. - Co to znaczy?
Uruchomiłem już wtyczki, złe duchy, różne płotki,
by skontaktowały się z moim ojcem.
A kiedy ojciec się dowie gdzie jestem...
przeniesie mnie do zakładu z klasą...
gdzie jesteś osobą, gościem!
Gdzie dają ci pościel, ręczniki, jak w hotelu,
i ekstra prochy dla opętanych świrujących maniaków!
Przepraszam. A, przepraszam.
Trochę się pobudziłem. Na myśl o ucieczce.
I nagle...
Nagle poczułem, że muszę wygiąć te kraty!
Wyrwać framugi i pożreć je! Tak, zjeść je!
I skakać, skakać, skakać!
Lewatywa dla wszystkich!
Ahh, tak!
Takie zachowanie jest u psychola normalne, durnie.
Nie wiecie kim jestem! Mój ojciec się zdenerwuje.
A gdy mój ojciec się zdenerwuje, ziemia się zatrzęsie.
Mój ojciec to Bóg! Czczę mojego ojca!
[Te przejmujące zdjęcia,]
[nakręcone z ukrycia przez obrońców praw zwierząt, zbulwersowały społeczeństwo.]
[Wielu naukowców, broni jednak swoich racji.]
Tortury, doświadczenia.
- Jesteśmy małpami. - Męczyli cię?
Ale nie tak, jak wielkanocne króliczki.
Spójrz na niego. Sami się o to proszą.
[Zwierzęta w laborat...]
Może ludzkość zasługuje na zagładę.
Zgładzić ludzkość?
Wspaniały plan! Rewelacyjny!
Ale długoplanowy. Najpierw skupmy się na doraźnych celach.
Nie pisnąłem słowa o... No wiesz.
- O czym mówisz? - O twoim planie. O emancypacji.
Co tam piszesz? Jesteś reporterem?
To sprawa osobista.
- Pozew? Podasz ich do sądu? - To prywatne!
Hej, Jimbo. Czas na leki.
[Zaryzykuj. Żyj chwilą.]
[Słońce. Cudowne plaże.]
[The Florida Keys!]
[Za chwilę bracia Marx w filmie "Małpi Interes".]
Małpi Interes!
Małpi Interes! Monkey Bussines
Aport!
Rozumiesz? Monkey. Monk key.
Klucz!
- Co? - Szzzz.
[Boisz się nadchodzącej dekady,]
[pomyśl o przemianach i o nowych możliwościach, jakie nam stwarzają.]
"O nowych możliwościach, jakie nam stwarzają". Uuu!
Ale cię przymulili, Jim!
Końska dawka. Uwaga.
Musisz się pozbierać. Skup się, skup się.
Pamiętaj o planie. Ja zrobiłem swoje!
- Co? - Szzzz!
Nie "co", kiedy.
- Kiedy? - Tak. Kiedy.
Teraz. Teraz, Jim. Teraz!
Tak! Teraz! Kupno! Sprzedaż!
Akcje! Obligacje! Kupujcie! Sprzedawajcie!
Tak! Koniec z małpim interesem!
Ko-niec...
z małpim interesem!
Tak, zwiększ aktywa.
500 dolarów. Mam 500 dolarów! Wchodzę!
Tak! Otwierają się wrota możliwości.
Czas skorzystać z chwili! Czas skorzystać z dnia!
Pieprz to, Jeffrey! Nie wygłupiaj się!
MasterCard! Visa!
Klucz do szczęścia!
Jim, korzystaj z chwili!
Jeffrey, wracaj tu!
-Na litość boską! - Jeffrey!
Idź, Jim!
- Uciekaj! - Chodź, Jeffrey!
Przyszłość należy do was! Ostatnia szansa!
Ostatnia...
Najlepiej jechać na Florydę.
Wyspy Keys są o tej porze roku urocze.
[...jedyna droga podróży.]
Dwójka dzisiaj nie działa.
Jedź jedynką.
Kathryn, znalazłem to w swojej przegródce!
Ale to chyba przez pomyłkę.
"Jesteś najpiąknięjszą kobietą, jaką znam.
Nie wiesz, że mieszkasz w pięknym świecie.
Masz tu wolność, słońce, powietrze..."
James Cole, prawda?
"Chciałbym tutaj zostać, ale muszę wracać, błagam pomóż mi".
Ok, ok. Biedaczek.
Hej, Kathryn? James Cole to twój pacjent?
Uciekł. Ostatnio widziano go na drugim piętrze.
Cholera!
Musimy rozpoznać schorzenie.
Doktorze, mamy gościa.
W czym mogę pomóc? Przepraszam?
W czym mogę panu pomóc? Przepraszam?
Jim? Jim?
Hej, Jimbo. Co jest stary?
Hej, Jimbo.
Wszystko w porządku. Spokojnie.
- Wszystko w porządku. - Spokojnie. Spokojnie.
Spokojnie. Poradzimy sobie z tym.
Wrócisz na salę. Zjesz ciasteczko.
Będzie dobrze.
Tylko spokojnie. Spokojnie.
Na ziemię go! Na ziemię!
Nikogo nie skrzywdzę. Dr Railly, proszę mi pomóc.
- Damy ci coś na uspokojenie. - Nie! Nie chcę!
James, musimy, jesteś pobudzony.
Żadnych prochów! Przestańcie!
Pracujemy ze sobą od czterech lat. Zaskakujesz mnie.
Proszę porzuć ten obronny ton. To nie przesłuchanie inkwizycji.
Wcale się nie bronię. Chcę tylko wyjaśnić...
Powinien być w pasach.
Jawny błąd w rozpoznaniu. Musisz to przyznać.
W porządku, popełniłam błąd, ale miałam to dziwne wrażenie, że skądś go znam,
...że go gdzieś widziałam, i próbowałam... - Dwóch rannych policjantów w szpitalu.
Teraz ochroniarz z pękniętą czaszką.
Przyznaję się moja wina. Co jeszcze chcesz usłyszeć?
- Widzisz? Znów uderzasz w obronny ton.
- Mam rację? - Dr Fletcher?
- Co? - Mamy... kolejną sytuację.
- Był w pasach i pod kluczem. - Sam go zamykałem.
Dostał leki uspokajające?
Dostał leki uspokajające.
A więc wmawiacie mi, że oszołomiony związany pacjent...
wszedł tam, zasunął za sobą kraty...
i przeciska się teraz przez system wentylacyjny?
Uważaj!
Ale spieprzyłeś sprawę!
- Gdzie jesteś? - O, potrafisz mówić!
Więc jak, Bobby, ochotniku?
Nie jestem Bob.
Nie ma sprawy, Bob. Gdzie cię wysłali?
Gdzie jesteś?
W innej celi.
Może.
Jak to "może"? Co to znaczy?
"Może" to znaczy,...
że może jestem w celi obok.
Kolejny ochotnik, taki jak ty.
A może jestem z centrali...
i szpieguję Cię dla palantów, naukowców.
a może wcale mnie tu nie ma.
Może istnieję tylko w Twojej głowie.
Nie ma jak tego sprawdzić.
- Gdzie Cię posłali? - Do 1990.
Lata dziewięćdziesiąte! Jak było? Dobre prochy? Dużo cipek?
Bob, zrobiłeś swoje?
Zdobyłeś tą ważną informację?
O armii Dwunastu Małp?
Miałem trafić w 1996.
Dla tych błaznów nauka nie była ścisła,
ale są coraz lepsi.
Ciesz się, że nie wylądowałeś w Egipcie Faraona.
Ciii! Idą.
[Siedziba Stowarzyszenia Wolność dla Zwierząt to tajna kwatera Armii Dwunastu Małp.]
[Właśnie oni to zrobią.]
[Więcej nie mogę podrzucić. Muszę już iść.]
[Wesołych Świąt.]
- I co? - Z czym?
Nagrałeś tą wiadomość czy nie?
To rekonstrukcja zniszczonego nagrania.
Słabego sygnału. Składaliśmy to jak łamigłówkę.
Właśnie skończyliśmy.
Nagrałeś to czy nie?
Nie mogłem dzwonić. Posłaliście mnie do złego roku. Do 1990.
- 1990? - 1990?
- Jesteś pewien? - A więc traciłeś czas?
Traciłeś czas na prochy? Na kobiety?
- Wmusili we mnie prochy. - Wmusili?
Po co mieliby to robić?
Miałem kłopoty. Zostałem... aresztowany.
Zrobiłem to co kazaliście.
Zdobyłem okaz, pająka.
Nie miałem go gdzie schować więc go zjadłem.
Ale pomyliście rok, ale to i tak bez znaczenia.
Czy widziałeś ten znak?
Nie, chyba nie.
A tych ludzi? Czy widziałeś kogokolwiek z nich?
Nie. Nie.
Zaraz, czekajcie.
On? Widziałeś go?
Może w... w zakładzie dla umysłowo chorych.
Byłeś w zakładzie? O, Boże.
Miałeś za zadanie zbierać bardzo ważne dane.
Mogłeś się zasłużyć.
Pomóc nam odzyskać planetę.
Skrócić własny wyrok.
Chodzi o to Cole, czy zależy ci na kolejnej szansie?
Dobrze.
- To ostatnie połączenie. - Odsunąć się.
- Wybrała go. -Nie możemy nic z tym teraz zrobić.
Tym razem nie popełniaj błędów, Cole.
Bądź czujny. Miej oczy szeroko otwarte.
Miałeś dobry pomysł z tym pająkiem. Tak trzymaj.
Rozluźnij się. Nie walcz z tym.
Wysyłamy Cię w trzeci kwartał 1996.
Prosto po pieniądze.
Co? Nie rozumiem!
Gdzie jestem?
Musze ich znaleźć Musze ich znaleźć!
Pomocy! Nie wiem gdzie jestem!
- Musisz pomóc mi ich znaleźć! - Jose?
- Jose! - Cole!
Cole, gdzie jesteśmy? Gdzie?
- Jose! - Pomóż mi, Cole!
O, Boże! Czekaj!
Baltimore, Listopad 1996 r.
"W czasach klęsk pojawiają się przepowiednie i omeny.
Jedna z czterech bestii dała siedmiu aniołom...
siedem czasz pełnych gniewu Boga,
który żyje na wieki wieków". Apokalipsa.
Z czternastowiecznych zapisków dowiadujemy się, że...
ten oto człowiek pojawił się nagle w wiosce Wyle niedaleko Stonehenge...
w kwietniu 1362r.
Używając dziwacznych słów wypowiadanych z dziwacznym akcentem...
snuł ponurą wizję wielkiej plagi...
która miała wybić ludzkość za około 600 lat.
Takie proroctwa przemawiają najsilniej...
podczas epidemii czy to dżumy czy ospy czy też AIDS.
Dziś potęgują ją inne zagrożenia, takie jak broń chemiczna,
pierwszy raz użyta podczas pierwszej wojny światowej.
Po jednym takim ataku na francuskie okopy w październiku 1917,
pewien żołnierz raniony przez szatmel...
trafił do lazaretu z objawami histerii.
Przestał rozumieć francuski,
ale za to biegle zaczął władać, nieznanym dialektem angielskiego.
Mimo, że nie zatruł się gazem,
wpadł w dziwny trans.
Twierdził, że przysłano go z przyszłości...
po zarodek, który miał stopniowo wyludniać ziemię...
od roku 1996.
Żołnierz zbiegł z lazaretu,
by dalej głosić swoją wizję,
uciekł przed koszmarem wojny...
w chorobę psychiczną określaną mianem "Zespołu Cassandry",
od imienia greckiej wieszczki, Cassandry,...
w której przepowiednie nikt nie wierzył.
Znała przyszłe wydarzenia, ale nie potrafiła im zapobiec.
Idę się zaszczepić.
- Cześć. - Wykpiła pani alarmistów.
- Naprawdę? - Mm-hmm. A jednak mamy dowody na to, że Ziemia...
nie przetrwa ekscesów rasy ludzkiej. - To prawda.
Proliferacja broni jądrowej, niekontrolowany przyrost naturalny,
skażenie ziemi, morza i powietrza, niszczenie otoczenia.
W tym kontekście, dziecięce bajki to szczyt rozsądku,
a motto Homo Sapiens, "Chodźmy na zakupy",
jest okrzykiem prawdziwego szaleńca.
- Kathryn, już czas. - Nazywam się Troy.
Dr Railly. Może zna pani moje prace.
Do jutra.
Zadzwoń jutro.
Nie! Nie! Wsiadaj do wozu.
Wsiadaj do wozu! Mam broń! Wsiadaj.
Dobra, jedź.
Oddam panu torebkę, gotówkę, karty kredytowe. Proszę wziąć klucze!
Ruszaj!
Nie!
Tutaj, skręć w prawo. W prawo!
Dokąd jedziemy?
- Do Filadelfii. - To ponad 100 mil stąd!
- Dlatego nie dojdę tam pieszo. - Pozwól mi odejść.
- Jedź! - Oddam panu wóz.
Nie umiem prowadzić.
Zszedłem pod ziemię mając 8 lat. Mówiłem Ci przedtem.
Za następnym rogiem, skręcisz w prawo.
Cole. James Cole.
Uciekłeś ze szpitala sześć lat temu.
Sześć lat dla Ciebie.
- Odwróć się. Jedź! - Ok.
To nie może być zbieg okoliczności.
- Śledziłeś mnie? - Obiecałaś mi pomóc.
Wiem, że nie taką pomoc obiecywałaś,
ale nie mam pieniędzy.
Jestem ranny w nogę, sypiam na ulicy.
Na pewno śmierdzę. Masz jakieś jedzenie w samochodzie?
Śledziłeś mnie?
Nie.
Nie, zobaczyłem to...
na wystawie sklepu.
- Umiem czytać, pamiętasz? - Aha.
Tak. Czemu do Filadelfii?
Zbadałem ślad w Baltimor. Nic nie znalazłem.
Są w Filadelfii. Ci którzy to zrobili.
Dwanaście Małp.
- To jest radio? - Tak.
Możesz... włączyć?
[Mam dla ciebie specjalną wiadomość.]
[Jesteś u kresu sił? Chcesz się stąd wyrwać?]
[Wyspy Florida Keys czekają. Fale oceanu...]
Nigdy nie widziałem oceanu!
To reklama, panie Cole.
Co?
To reklama. Rozumie pan?
To nie jest specjalna wiadomość dla pana.
Panie Cole.
- Mówiłaś mi James. - Tak wolisz?
James, ty nie masz broni?
Możesz podkręcić? Zrób głośniej?
* I found my thrill *
* On Blueberry Hill *
* When I found you *
Kocham muzykę dwudziestego wieku!
I to powietrze! Kocham nim oddychać!
[WXBX specjalne wiadomości.]
[Przedstawia Roger Pratt.]
[Ekipy specjalne przeszukują pole...]
[gdzie według kolegów...]
[zniknął dziewięcioletni Ricky Newman.]
[Prawdopodobnie wpadł do nieużywanej studni,]
[o głębokości 150 stóp.]
[Może żyje, może jest ranny,]
[Koledzy słyszeli krzyk.]
- Nigdy nie wołaj "wilk". - Co?
Ojciec mnie uczył. "Nigdy nie krzycz wilk".
Bo nikt ci potem nie uwierzy, jeśli naprawdę coś się stanie.
Na przykład, co się stanie, James?
Coś złego. Znajdź muzykę, nie chcę słuchać takich rzeczy.
Możemy posłuchać muzyki?
- * I see trees of green * - Tak to jest dobre!
* Red roses too *
* I've seen them bloom *
* For me and you *
- * And I think to myself *
* What a wonderful world **
[Halo, Dr Railly? Mówi Wikke z izby przyjęć.]
[Pamięta pani Jamesa Cole?]
[Tego paranoika, który zwiał jak Huddini w 1990?]
[Znów się zjawił i... Szuka pani.]
[Sądzę, że powinna pani o tym wiedzieć. Proszę uważać.]
- Było jak mówiłam.
Wyszliśmy z mężem pierwsi, a ona się nie zjawiła.
Zupełnie nie w jej stylu.
- Jaki miała samochód? - A...
Cherokee. Z 1994, srebrny.
[Udało mi się!]
[Udało mi się! Tak!]
[Ja, Profesor Grossenfibber, wynalazłem Tunel czasu!]
[Przepraszam.]
[Przepraszam. Masz cygaro.]
Nie!
[Teraz moja maszyna czasu jest gotowa do eksperymentów.]
[Ach, Dzięcioł Yo-hoo, Dzięcioł!]
Właśnie mi się śniłaś.
Miałaś inne włosy. Innego koloru.
To na pewno byłaś Ty.
O czym był ten sen?
O lotnisku...
jeszcze przed tym wszystkim.
Wciąż śni mi się to samo.
Z mojego dzieciństwa.
Byłam w tym śnie?
Co robiłam?
Byłaś bardzo zdenerwowana.
Zawsze się denerwujesz w moim śnie.
- Ale nigdy nie wiedziałem, że to ty. - Przedtem to nie byłam ja.
Dopiero teraz zaczęłam ci się śnić. Po tym wszystkim.
Możesz mnie rozwiązać?
Nie, myślę, że to zawsze byłaś Ty.
Bardzo dziwne.
Masz wypieki, jęczałeś. Chyba masz gorączkę.
Co robisz?
[We Fresno w Kalifornii, wciąż trwają poszukiwania 9-cio letniego Ricky Newmana.]
[Bliżej nas, w Baltimore, Kathryn Railly,]
[psychiatra i autorka nowo wydanej książki o obłędzie,]
[zniknęła w tajemniczych okolicznościach po swoim wykładzie.]
[Policja podejrzewa jej byłego pacjenta, Jamesa Cola,...]
[o udział w zniknięciu.]
[Ostrzega się, że Cole może być niebezpieczny.]
[Ktokolwiek go zobaczy powinien natychmiast zawiadomić policję.]
Kocham tą muzykę.
Nie mamy czegoś takiego.
- Co tam masz? - To?
Moje notatki. Poszlaki.
- Jakie poszlaki? - Dotyczące tajnej armii.
Armii Dwunastu Małp, która rozprzestrzeniła wirus.
Dlatego jestem tutaj. Przysłano mnie z misją ich odzyskania.
Mają wirus w czystej postaci, sprzed mutacji.
Kiedy ich zlokalizuję, naukowcy przyślą tu badacza,
który zbada wirusa,
i po powrocie do teraźniejszości pomoże im stworzyć antidotum.
[...policja z trzech stanów,]
[wraz ze specjalnymi jednostkami,]
[starają się opanować kilka tysięcy gapiów...]
[zgromadzonych we Fresno, w Kalifornii gdzie...] - Denerwuje cię to?
Nie. Myślałem, że to o nas.
Że nas znaleźli i mnie aresztowali.
Taki żart.
Hmm.
Pamiętam, jak się bałem o tego chłopca.
Całkiem sam, w studni, może nikt go nie wyciągnie.
Mój pierwszy dziecięcy lęk.
Jak to dziecięcy?
Nie ważne.
To tylko wygłup. Mały siedzi w stodole.
* Well, the Earth died screaming *
* World did dreaming *
* Well, the Earth died screaming *
"Są znaki i przepowiednie.
Jedna z czterech bestii dała siedmiu aniołom...
siedem złotych czasz pełnych gniewu Boga,
który żyje na wieki wieków".
Uwierzysz mi, że nie jestem wariatem, kiedy za miesiąc ludzie zaczną umierać.
Najpierw pomyślicie, że to jakaś dziwna gorączka.
Potem poznacie prawdę.
Zrozumiecie.
Stań!
Zatrzymaj się! Stój! Zatrzymaj tutaj!
Miałem rację! Są tutaj!
Widzisz? Dwanaście Małp. Dwanaście Małp.
Wierzysz mi teraz? Chodź!
Są tutaj! Widzisz?
Dwanaście Małp!
Dwanaście Małp. Chodź!
Dwanaście Małp.
Czekaj, czekaj. Zaczekaj, tu.
Tutaj. Widzisz to? Widzisz?
Widzę ślady czerwonej farby, jakieś znaki.
- Znaki? Znaki? Myślisz, że... - To idioty...
- Hej! Hej! - Co?
Nie rób żadnych głupstw... bo mogę kogoś skrzywdzić!
Nie jest tak, jak ci się wydaje.
Nie uciekniesz im, Bob.
Mówię, że się przed nimi nie ukryjesz.
O nie, Bob, staruszku.
Nawet nie próbuj.
Oni słyszą wszystko.
Założyli ci mały nadajnik.
Znajdą cię, zawsze i wszędzie!
Jest w zębie. Prawda, Bob?
Ale ja ich przechytrzyłem, staruszku.
Nie muszą mnie szpiegować, wypełniam ich polecenia.
Widzisz? Jeszcze jeden.
Tutaj, chodźmy za śladem farby.
Tutaj. To tutaj. Widzisz?
- To jest straszne! Ja... - Nie, nie, nie! Chodź ze mną!
- Cholera! - Tu prowadzi strużka farby.
Chodźmy! Puść moją rękę. Nie powinniśmy tu wchodzić.
Cholera.
Zostawcie mnie!
Uciekajmy. James, nie powinniśmy tu być.
Hej!
Proszę nie zabijajcie mnie!
Nie zabijaj mnie. Proszę! Nie zabijaj mnie. Nie zabijaj.
Leż głupia suko.
Wszystko w porządku?
Żyje?
Chodź. Mamy coraz mniej czasu.
- Już mu nie pomożesz. - O, Jezu! James, zabiłeś go!
Widzę wokół samych martwych ludzi. Chodź.
- Chodź. - Nie miałeś wcześniej broni.
Ale teraz mam. Chodź. Chodź!
"...i smoki w ich pałacach.
I siódmy anioł wylał czaszę w powietrze, i zjawił się..."
Ty! Ty!
Jesteś jednym z nas!
To tu.
Chodź.
A... możemy w czymś pomóc?
To tylko nagranie.
Szukam armii Dwunastu Małp.
Nie wiemy o żadnej armii Dwunastu Małp.
- Spadajcie stąd. - Chcę informacji.
- Głuchy jesteś? - Nie rób tego.
Proszę, Jestem psychiatrą. Róbcie, co wam każe.
Ma zaburzenia. Jest niebezpieczny. Proszę, współpracujcie z nim.
Czego chcesz, forsy? Mamy tylko kilka dolarów.
- Mówiłem, czego chcę. - Na ziemię. Zamknij drzwi.
- James, nie... - Zamknij je!
Mówiłem wam, że pieprzony Goines w coś nas wpakuje...
Zamknij się!
Goines?
Jeffrey Goines?
Jeffrey stał się wielką gwiazdą, ulubieńcem mediów...
obrzucał błotem własnego ojca, wirologa, noblistę.
- Musiałeś to widzieć w telewizji. - Nie oglądam Telewizji.
To on?
Tak, to on.
Czego od nas chcesz?
Opowiedz mi coś więcej o Jeffreyu.
Znudził się tym, co robiliśmy.
Pikietami, ulotkami.
Nazwał nas bezradnymi liberałami, onanistami.
Chciał wychowywać naród, organizując akcje partyzanckie.
- Jak ta? - Wypuścił 100 węży w senacie.
Mówiliśmy mu, że to nie ma sensu.
Więc z 11 narwańcami,
oddzielił się, tworząc podziemną armię.
Armię Dwunastu Małp. Widzisz?
Chcieli "polować na ludzi".
Kupili broń ogłuszającą, sieci i pułapki na niedźwiedzie.
Chcieli uśpić i wyłapać bankierów, prawników...
Ale nic im z tego nie wyszło.
Jak zawsze, bo pan Wielki Chojrak zdradził kumpli.
- Co to znaczy? - Udzielił w TV konferencji prasowej.
Nagle go olśniło, że eksperymenty ojca są bezcenne,...
a badania na zwierzętach absolutnie konieczne.
Od tej chwili on sam Jeffrey Goines, będzie nadzorował laboratoria...
by się upewnić, że zwierzątka nie cierpią.
Co to?
To sławny człowiek. Nie wystarczy zapukać i wejść.
Bądź cicho i jedź. Wiem, co robię.
Nie, nie wiesz. Ukradłeś wóz.
Czekają nas kłopoty. Ogromne kłopoty.
Jeśli się nie zgłosisz na policję, zabiją Ciebie i mnie,
...za współudział w morderstwie. - I tak umrzecie.
Nikt nie umrze.
Nie ocalisz świata.
To iluzje.
- Poskładane ze strzępków informacji. - Nie.
Tak. Dam Ci przykład.
- Ty i Jeffrey Goines byliście pacjentami. - Jeffrey Goines był szurnięty.
Powiedział Ci, że jego ojciec jest naukowcem, a ty wplotłeś to w swoje urojenia.
Nie mówił, że jego ojciec jest naukowcem tylko, że jest Bogiem..
- To jest chore. [...sławna autorka i psychiatra,]
[Dr Kathryn Railly, została porwana przez groźnego szaleńca Jamesa Cole'a.]
[zbiegłego przed sześciu laty z kliniki psychiatrycznej...]
- Co z twoją nogą? - Postrzelili mnie.
Postrzelili?! Kto cię postrzelił?
Nie wiem. To była jakaś wojna. Ale to nieważne.
I tak mi nie uwierzysz.
Co robisz?
- Mamy benzynę. -Nie znasz się na prowadzeniu.
Powiedziałem, że byłem za młody, by się nauczyć. Nie za głupi.
Tak nie można. Muszę Ci wyjąć kulę z rany.
Jestem lekarką. Muszę kupić parę rzeczy.
[We Fresno w Kalifornii,]
[inżynierowie wykopują szyb równoległy do studni,...]
[do której wpadł 9-cio letni Ricky Newman.]
[Wciąż istnieją szanse, że chłopiec żyje...]
Staraj się ją oszczędzać. Szwy i antybiotyki są konieczne.
Na szczęście to tylko rana powierzchowna.
Kocham słońce.
- Oou! - Czekaj.
Pomogę Ci.
Tak ładnie pachniesz.
Musisz się oddać w ręce policji.
Wiesz o tym, prawda?
Co robisz? James?
- Przepraszam. - Co robisz?
- James, przestań! Co robisz?
- Puść mnie! - Przepraszam.
- Znaleźli go? - Kogo?
- Dzieciaka. W studni. - Uwierzysz w to?
Spuszczają tam małpkę, do której przywiązali kamerę na podczerwień...
i kanapkę z wołowiną.
- Zmyślasz. - Nie. Życie bywa pokręcone.
Małpka i kanapka z wołowiną.
Gdybym mógł się radować tą wystawną kolacją...
i tym wspaniałym towarzystwem,...
dla samej przyjemności bez innego celu.
Niestety, spoczywa na mnie ciężar.
Cała ta atencja i kakofonia pochwał...
nakłada na mnie wielką odpowiedzialność.
Nie musze wam chyba mówić jak olbrzymim zagrożeniem dla ludzkości jest nauka...
Od czasu Prometeusza, który wykradł ogień bogom...
Znajomy? Nic nie wiem. Nikogo się nie spodziewam.
...w czasie Zimnej Wojny terroru Dr Strangelove.
...Ale nigdy wcześniej... - To idiotyzm.
Akurat wtedy gdy ojciec wygłasza wielką mowę.
...lęk przed władzą... jaką zdobyliśmy.
Zazwyczaj dajemy takiemu intruzowi w dupę.
Za przeproszeniem.
Ten mówi, ze pana zna.
A że ma pan kilku ekscentrycznych znajomych,
nie chcieliśmy aresztować pańskiego kumpla.
Pierwszy raz go widzę.
Możecie go śmiało skatować albo zrobić z nim co chcecie.
A ja posłucham natchnionej terady mojego ojca...
Jestem tu w sprawie pewnych małp.
- Małp? - Tak, małp.
Dwunastu.
Arnold.
- Wyglądasz jak gówno. - Pan go zna?
Oczywiście, że go znam. Arnold... Pettibone. Mm-hmm.
Arnie, a gdzie krawat. Zapraszałem cię...
ale to wielka gala... V.I.P.-y, senatorowie, tajniacy.
Jesteś głodny? Arnie?
Prawdziwa uczta morderców. Trupy jagniąt, krów, świń.
Cześć. Co słychać?
Atrakcyjne. "Wielka ucieczka", 1990.
Uważaj! Szpital? Mam rację?
Nie powstrzymam cię. Niczego nie zmienię.
- Nie powstrzymam Cię. Chcę tylko informacji. - Powinniśmy porozmawiać.
Witam panie. Miło was ponownie widzieć. Uwaga na stopnie.
Kto sypnął? Bruhns? Weller?
Chcę jedynie dostępu do czystej postaci wirusa.
Wirusa?
Dla przyszłości. Muszę wiedzieć, co to za wirus.
Ahh, Mam cię. Wiem, co knujesz.
- Twój stary plan? - Jaki plan?
- Twój plan. Pamiętasz? - Nie wiem, o czym mówisz.
Dobrze wiesz. Siedzieliśmy w świetlicy, oglądaliśmy telewizję...
oburzałeś się na niszczenie planety.
I powiedziałeś, "Gdyby tak znaleźć wirus,...
który wybiłby ludzkość, a pozostawił same zwierzęta i drzewa."
- Chcesz mi zamącić w głowie. - Zabawny jesteś.
Powiedziałem Ci, kim jest mój ojciec, a ty powiedziałeś,
"On stworzy wirusa, a my go ukradniemy".
On mutuje! Żyjemy pod ziemią!
Światem żądzą koty i psy. Żyjemy jak robaki.
Potrzebuję informacji.
- Spokojnie, panie Cole. - Odbiło ci! Jesteś obłąkany!
Masz omamy! To paranoja. Procesor ci nawalił.
Zapchała ci się baza danych!
Wiesz, co to jest Armia Dwunastu Małp?
To banda rąbniętych ekologów.
Olałem ich.
Nie chcę być kozłem ofiarnym dla zgrai popaprańców!
Twój spisek wziął w łeb!
Ojciec od lat ostrzegał przed badaniami genetycznymi.
A ty to przepuściłeś przez sito własnej paranoi.
Z organizacji niedochodowej zrobiłeś rewolucyjną kabałę!
Ten człowiek to kompletny wariat!
Panie i panowie, czy wiecie skąd...
ten czub pochodzi?
[Kierujący akcją, kapitan Dan Miller,]
[powiedział nam, że zasięgnął opinii ekspertów...]
Ta małpa sama zeżre tą kanapkę.
Czy biegł tędy jakiś mężczyzna?
[...twierdząc, że ich głównym obowiązkiem był zaginiony chłopiec.]
[Policja twierdzi, że znalezione w parku ciało uduszonej kobiety...]
[może być ciałem porwanej...]
[Dr Kathryn Railly.]
Czy ktoś tędy przechodził?
[...znalezione parę godzin temu przez turystów.]
[Wiemy, że ofiara, kobieta około trzydziestki,]
[została zmasakrowana.]
[Dzień wcześniej, policja znalazła opuszczone auto doktor Railly.]
[Zostało znalezione niedaleko...]
I co?
Ani śladu.
Nie mógł po prostu zniknąć.
Ty gnoju!
Mogłam tu umrzeć ty skurwielu!
Co sobie myślisz,
ty porąbany zasrańcu? - Przepraszam.
Przepraszam, że cię zamknąłem w bagażniku.
Mam cię dość.
Co zrobiłeś? Zabiłeś kogoś?
- Tak. Miliony ludzi. Pięć miliardów. - Co?
Jeffrey Goines powiedział, że to był mój pomysł.
Byłem z nim w zakładzie. Otumaniony lekami.
Myślisz, że to mój pomysł?
Myślisz, że to ja zniszczyłem ludzkość?
Nikt nie zniszczy ludzkości.
Ani Ty ani Jeffrey. Ani nikt inny.
To urojenie twojego umysłu.
- Alienacja umysłu? - N... Nieważne!
Substytut rzeczywistości,...
bo tej prawdziwej się boisz.
Cieszyłbym się, gdyby to była prawda.
To można leczyć, ale musisz tego chcieć.
Pomogę Ci.
- Idą po mnie. Musimy iść. - Kto idzie po ciebie?
Na bankiecie byli policjanci.
Bankiet? Poszedłeś na ban...
Nieważne. Poddaj im się, nie uciekaj.
Gdybym naprawdę był wariatem, świat byłby w porządku.
- Daj mi broń. - Nie musiałbym żyć pod ziemią.
- Gdzie jest broń? - Mógłbym żyć tutaj.
Macie wodę, powietrze, gwiazdy.
- Ściągnę ich uwagę... - Gruzy.
...niech wiedzą, gdzie jesteśmy.
Kocham ten świat!
Podniesiesz ręce nad głowę.
Kocham żaby i pająki.
Pamiętaj, będę z tobą. Pomogę Ci. Nie pozwolę im...
Powiedziałam, żeby współpracował i zgodził się.
Więc... Wsiadłam do samochodu.
A kiedy... Zaczęłam trąbić.
- Kiedy wysiadłam, nie było go. - Powiem coś pani.
Miała pani szczęście. Myśleliśmy, że to panią zmasakrował.
- Nie jest do tego zdolny. - On atakował?
Zaraz wszystko wyjaśnię.
Ten człowiek i ten drugi brutalnie nas pobili.
James Cole tylko się bronił. Ocalił mi życie.
Zabawne.
Może jako psychiatra wyjaśni mi pani,
czemu ofiary porywaczy zawsze tyle o nich mówią
i próbują nas przekonać...
jacy to z nich sympatyczni dranie.
To normalna reakcja w sytuacji zagrożenia życia.
On jest chory.
Myśli, że przybył z przyszłości. Żyje w precyzyjnie...
zbudowanym świecie urojeń, który zaczyna się rozpadać.
On potrzebuje pomocy.
Okay.
[Wycieńczona, lecz cała, po trzydziestogodzinnej gehennie,]
[Dr Railly powróciła do Baltimore odmawiając jednak komentarza.]
[Autorka i psychiatra jest obecnie w zaciszu swego domu,...]
[a tymczasem policja odtwarza bieg wypadków...]
[od chwili porwania lekarki przez zbiegłego Jamesa Cole'a...]
- Przepraszam. - W porządku. Jestem... pobudzona.
Nie mogę spać.
- Wzięłaś coś na uspokojenie? - Nie znoszę tego. Tylko mącą w głowie.
[...istną orgię przemocy.]
[poza porwaniem kobiety z Baltimore, James-a Cole-a...]
[podejrzewa się także o brutalne zamordowanie...]
[recydywisty Rodneya Wigginsa.]
[Jego zwłoki znaleziono w opuszczonym teatrze...]
[nieopodal miejsca napaści na siedzibę młodych ekologów...]
[przy Drugiej Alei.]
Oni naprawdę wierzą, że tu przyjdzie.
[tymczasem we Fresno, w Kalifornii, pole kukurydzy jest zablokowane przez gapiów...]
Nie żyje, prawda?
Wszystko dobrze. Wymyślili to z kolegami dla hecy.
[Dramatycznym próbom wydobycia Ricky Newmana położyło kres oświadczenie chłopców,...]
[że to tylko głupi kawał. Poszukiwany chłopiec...]
[cały czas ukrywał się w stodole.]
* I found my thrill *
* On Blueberry Hill *
* When I found you *
Gratulacje, Cole!
- Brawo. Brawo! - Gratulacje.
Będąc pod działaniem leków,
...powiedziałeś nam, ze lubisz muzykę. - To nie więzienie.
- To szpital. - Dopóki nie odzyskasz równowagi,
...jesteś rozkojarzony. - To duży stres.
- Podróże w czasie. - Zważywszy na to, że dobrze wyglądasz.
Skojarzyłeś Armię Dwunastu Małp ze sławnym wirologiem i jego synem.
- Inni przejmą kontrolę. - A my będziemy znów do usług za miesiąc.
- Ziemia będzie nasza. - To jest to, na co pracujesz.
- Pełne ułaskawienie. - Nie będzie cię tutaj w mgnieniu oka.
- Kobiety będą Cię chciały poznać. - Nie chcę waszych kobiet! Chcę wyzdrowieć!
I wyzdrowiejesz, James.
Wkrótce.
Wiecie, was już nie ma. Nie jesteście prawdziwi.
Nie da się wrócić do przeszłości. Ooops!
Nie ma was tu. Nie nabierzecie mnie.
Istniejecie... Istniejecie w moim mózgu.
Jestem obłąkany.
A wy jesteście moim obłędem.
Użył słowa "heca" i mówił że mały jest w stodole.
Kathryn, Kathryn. On cię porwał.
Widziałaś jak zabija,
i wiesz że ciebie też mógł zabić.
Byłaś w ogromnym stresie.
Na miłość Boską, posłuchaj.
Wiedział o tym chłopcu i mówił, że zginie...
...pięć miliardów ludzi. - Skąd mógłby to wiedzieć!
Kathryn!
Myślisz racjonalnie. Jesteś psychiatrą.
Odróżniasz prawdę od urojenia.
A prawdą jest to, co akceptują wszyscy? Tak?
Psychiatria... to nowa religia.
Decydujemy, kto jest normalny, a kto nie.
Mam kłopoty.
Tracę wiarę.
Spieprzyłeś sprawę, Bob.
Ale rozumiem. Nie chcesz, żeby wytykano Ci błędy.
Potrafię to zrozumieć, staruszku Bob.
Hej, wiem, co myślisz.
Myślisz, że istnieję tylko w twojej głowie.
Rozumiem twój punkt widzenia.
Ale mimo to mógłbyś ze mną porozmawiać?
Widziałem Cię... w 1996, w prawdziwym świecie.
- Wyrwałeś sobie zęby. - Po co miałbym to robić?
Tak nie wolno. Powiadasz, że kiedy mnie widziałeś?
- W 1872? - Zostaw mnie!
Krzykiem niczego nie osiągniesz.
Musisz być cwany, by zdobyć to, czego chcesz.
Więc czego chcę?
Nie wiesz, czego chcesz?
Na pewno wiesz, Bob. Wiesz czego chcesz.
Powiedz mi. Powiedz mi, czego chcę.
Zobaczyć niebo i ocean.
Być na powierzchni.
Oddychać powietrzem.
Być z... nią.
Prawda? Czy nie tego właśnie chcesz?
Bob?
Halo.
Dr Railly?Jim Halperin, Policja. Przepraszam, że tak wcześnie dzwonię.
- Znaleźliście go? Wszystko z nim dobrze?
Nie, nie.
Ani śladu kolegi porywacza. Ale akcja się zagęszcza.
Mam raport balistyczny odnośnie kuli...
rzekomo wyciągniętej z uda pana Cole'a i faktycznie, to zabytek.
Wszystko wskazuje na to. że wystrzelono ją przed 1920 rokiem.
- Co pani na to, gdy tam wrócę...? - To niemożliwe.
może pójdziemy coś zjeść razem.
Może powinna pani skorygować swoje zeznania, Dr Railly?
Nie!
Nie przechytrzysz nas.
- Nic z tego. - Nie.
Chyba nie uzależniłeś się od tego...
konającego świata?
Nie.
Chcę wypełnić swoje zadanie,
by oddać ludziom planetę.
Mam doświadczenie. Wiem, kto za tym stoi.
Ma kwalifikacje.
Ale to zachowanie.
Mówiłeś, że nas nie ma.
Ludzki umysł nie powinien istnieć w... dwóch różnych...
jak to nazwać... wymiarach.
To zbyt stresujące. Sami to mówiliście.
To jest bardzo zagmatwane. Niewiadomo, co jest realne.
- Ale teraz już wiesz, co jest realne. - Tak, wiem.
Nie, nie. Nie wiem nic, o żadnych...
małpich armiach, pani Doktor.
Nie, zupełnie nic.
Dobry Panie, gdyby mój syn się w coś takiego zaangażował...
Tak? Przepraszam, ale...
sądzę, że nie na miejscu byłoby omawianie z panią...
kwestii zabezpieczeń, Doktor...
...Railly.
Ale, może ulży pani zapewnienie,...
że ani mój syn ani inne osoby nie mają dostępu...
do groźnych dla życia organizmów.
Czy to jasne? Dziękuję pani za troskę.
Kobiety psychiatrzy!
Byłem raz na jej wykładzie.
"O Apokaliptycznych Wizjach".
Nagle zrodziło się w niej...
dziwaczne podejrzenie dotyczące Jeffreya.
Może uległa opisanej przez siebie...
chorobie Cassandry?
Może jednak zmodyfikujmy zabezpieczenia.
Czas je zmienić.
Na pewniejsze.
Podsumujmy bieżącą wiedzę.
Pierwsze objawy zauważono w Filadelfii...
27 grudnia 1996r., czyli...
Tam wyzwolono wirus najprawdopodobniej około 13 grudnia 1996r.
A następne objawy notowano gdzie...?
W San Francisco, Nowym Orleanie,
Rio de Janeiro, Rzymie, Kinshasie,
Karachi, Bangkoku, oraz w Pekinie.
Brawo, Cole. Świetnie.
<Czy wirus istnieje? Czy tu jest źródło? Czy umrze 5 miliardów?>
Halo!
Jest tam ktoś? Musimy porozmawiać.
- To ta porwana kobieta. - Halo?
Od faceta, który nas związał.
- Zgaś światło. Zgaś!
- Co ona robi? - Chce zwrócić na nas uwagę.
Nie wiem, co knujesz, ale pakujesz nas w gówno.
- Macie krótkofalówki? Baterie naładowane? - Mmm.
Widziałam! Ktoś tam jest!
- Widzisz? Tajne doświadczenia.
Tym się zajmują.
Dziwaczne rzeczy.
- Nie tylko na zwierzętach. - Znam cię.
- Na ludziach też... - Widziałeś Jamesa Cole'a?
...Faceta, który... - Obserwują cię.
- Robią zdjęcia. - Policja.
Wiem. Słuchaj.
Musze się skontaktować z Jamesem.
To bardzo ważne. Musi bardzo uważać, gdy się ze mną skontaktuje.
- Zrozumiałeś? - Tak. Kto to jest, James?
Był ze mną. Rozmawiał z tobą... Kilka tygodni temu.
Mówiłeś, że ci z przyszłości go śledzą.
Szczypce do prętów.
- Macie szczypce do prętów? - Tuzin. W samochodzie.
- A schemat systemu alarmowego? - Tutaj.
- Wprowadź do pamięci. - Hej! Hej!
- Wiecie, co ona robi? - Co pisze?
- Nie wiem. Nie widzę. - Olej moją psychiatrzycę i skup się na zadaniu.
Twoją psychiatrzycę?
- Powiedziałeś "moją psychiatrzycę"? - Ex-psychiatrzycę.
Była twoim psychiatrą, a teraz pisze coś sprayem na naszym budynku?
Co ona pisze?
Kathryn!
James?
James!
- James. - Co? Co?
- Tam jest policja. Udawaj, że mnie nie znasz. - Nie. Chcę się poddać.
- Gdzie oni są? Gdzie? - James! Nie!
- Chodź. - Nie, nie. Nie jestem już obłąkany.
To znaczy jestem. Jestem umysłowo wyalienowany.
Pomóż mi. Chcę wyzdrowieć.
James!
Uciekajmy stąd.
Ucieka. Tam.
- Widziałem to już. - Nie, nie prawda.
Facet w fordzie ściga ją i jakiegoś innego faceta.
Spoko. Pewnie kolejne porwanie...
psychiatrzycy Jeffreya.
Wybacz. Ex-psychiatrzycy.
To ma być wasz przywódca?
Czubek, który...
zdradził lekarce swoje porąbane plany?
Bóg wie, co ona tam napisała!
Nieważne, co psychiatrzy piszą na murach.
Myślisz, że jej mówiłem o Armii Dwunastu Małp?
Niemożliwe! Wiesz dlaczego? Wiesz?
Ponieważ, ty żałosny bezradny przyjacielu pseudo zwierząt...
Powiem Ci dlaczego. Kiedy ją sześć lat temu poznałem,
jeszcze mi to przez myśl nie przeszło.
- Więc skąd wie co jest grane? - Oto moja teoria.
Kiedy mnie zamknęli, badali mi mózg w te i we w te.
Wywiady, prześwietlenia, badania, do bólu.
Wpisali to do komputera, który stworzył model mojego umysłu.
Tak! Dzięki niemu,
tworzą każdą myśl, która może mi przyjść do głowy,
filtrują ją przez jakąś macierz prawdopodobieństwa...
aby ustalić, co zrobię przez najbliższe 10 lat.
Wiedzieli, że stanę na czele Armii Dwunastu Małp...
zanim, sam o tym pomyślałem.
Wiedzieli wszystko, co zrobię, na długo przede mną.
Co ty na to?
Kweskin, kończ tu i przypilnuj ich.
Jeśli o czymś zapomnisz, wysterylizuję cię i zniszczę.
- Jeff? - Co?
Jesteś wielki.
Pieprzyć głupków!
Jest zdrowo walnięty.
Wiecie o tym.
Wypatrujcie go...
Nazywa się Cole.
Tędy.
Chodź.
- Chcę wynająć pokój. - 35 dolarów za godzinę.
- Za godzinę? - Na kwadrans - idź gdzie indziej.
O, tu jest...
dwadzieścia pięć, sześć, siedem za godzinę.
- Starczy?
Godzina, laluniu. Numer 64.
Szóste piętro. Schodami.
Winda nie działa.
To nie żadna lalunia.
To lekarz. Mój psychiatra.
Zrozumiałeś?
Jeśli od tego ci staje.
Tommy, tu Charlie z Globe.
Wallace ma nową dziewczynę?
Trochę dziwną? Odstawia numerki?
Dobra, patrzyłeś na księżyc.
Przechodziłeś przez wodę i co potem?
Znów byłem w więzieniu.
Tak po prostu, w więzieniu?
Nie, nie naprawdę.
Tak jak mówiłaś. To tylko moje urojenia.
Zniknąłeś.
Byłeś tam i za chwilę już cię nie było.
Pobiegłeś do lasu, czy...
Nie wiem. Nie pamiętam.
Skąd wiedziałeś, że chłopiec nie wpadł do studni?
Nie wpadł? Nie wiedziałem.
- Mówiłeś, że schował się w stodole! - Może oglądałem taki film w telewizji,
gdzie chłopiec...
To nie był film! To było naprawdę!
Może ten chłopiec oglądał ten sam film co ja...
i zrobił to samo.
Słuchaj, miałaś rację. Jestem umysłowo chory.
To tylko moja wyobraźnia.
- Oou. - Wiem, że tych ludzi nie ma.
Mogę ich oszukać.
Zrobią to, co ja chcę. Puścili mnie.
- Wyzdrowieję i zostanę. - Ach!
Z czym ci się to kojarzy?
Chyba śniło mi się coś takiego.
Miałeś w nodze kulę z pierwszej Wojny Światowej. Skąd się tam wzięła?
Nie wiem. Mówiłaś... Mówiłaś, że to wytwór mojego umysłu.
- Że ja tworzę sobie ten świat. Że wszystko mi wyjaśnisz.
Nie mogę Próbuję...
Nie mogę uwierzyć, że wszystko się już stało.
Że tak ma być.
Że umrze pięć miliardów ludzi...
Chcę, by przyszłość pozostała nieznana.
Chcę znów być zdrowy.
Chcę, by to była teraźniejszość.
Chcę zostać tutaj... w tym czasie...
z tobą.
James,
pamiętasz sześć lat temu miałeś numer telefonu?
- To był zły numer. - Odebrała kobieta.
To był zły numer w 1990. Teraz powinien być dobry.
Pamiętasz go?
Ten numer? Pamiętasz...
To jest mój rewir suko!
- To rzeczywistość, czy moje urojenia? - To jest całkowicie realne.
Przepraszam.
- Zaszło małe nieporozumienie. - Och?
- Tak. My... - Co ty powiesz?
Siedź na tyłku!
Posłuchaj panienko "małe nieporozumienie".
Myślisz, że możesz dawać dupy w moim rewirze?
To jest dopiero nieporozumienie.
Hej!
James, nie! Nie rób tego!
- Do szafy z nim. Najpierw weź jego forsę! - Mam go okraść?
- Potrzebujemy gotówki! - Nie, nie!
Zadzwońcie po policję! Policja!
Co się dzieje?
Mam kumpli. Nie zabijaj mnie.
- James! James!
Nie, James! Nie!
Nie, James!
Nie! Otwórz drzwi!
Co ty kurwa wyprawiasz?
Nie krzywdź go. Otwórz drzwi.
James, błagam.
Na wszelki wypadek...
Gdybym jednak nie był wariatem. Tak nas odnajdują.
Po zębach.
Nie chcę, aby mnie znaleźli... nigdy.
Nie chcę wracać.
...zgłoszono domową rozróbę. - Wychodzić!
Cofnąć się.
Policja! Rzucić broń i wyłazić!
Hej! Czy to gliny?
Hej, jestem niewinny.
Napadła na mnie jakaś kurwa i jakiś porąbany dentysta.
Wmieszaj się w tłum.
O, Jezu! Chodź.
Tu gdzieś musi być telefon.
Tam. Patrz.
- Wybiorę ten numer. Dobra? - Dobra.
- Oby to była pomyłka. - Ok.
James! James! Jest dobrze!
Zwariowaliśmy. To firma czyszcząca dywany.
- Czyszcząca dywany? - Tak. Żadnych szefów.
Żadnych naukowców. Żadnych facetów z przyszłości.
Tylko czyszczenie dywanów. Automatyczna rejestracja zleceń.
Zostawiasz wiadomość, gdzie chcesz, aby wyczyszczono dywan.
- Nagrałaś się? - Tak. Nie mogłam się oprzeć.
Kazałam im uważać na Armię Dwunastu Małp.
Powiedziałam, "Siedziba Stowarzyszenia Wolność dla Zwierząt przy drugiej Alei...
jest tajną kwaterą Armii Dwunastu Małp".
"Właśnie oni to zrobią.
Nie mogę więcej powiedzieć. Muszę już iść.
Wesołych Świąt."
Nie mogłeś mnie słyszeć. Ja...
Otrzymali Twoją wiadomość, Kathryn.
Odtworzyli mi ją.
To było bardzo złe nagranie, zniekształcone.
Nie rozpoznałem twojego głosu.
- To prezenty na gwiazdkę... - Hmm, i to.
Wszystko w porządku? Chcesz coś jeszcze?
Na rachunek?
Nie. Gotówką.
A...
Gdzie jest dział peruk?
Zamieniłeś tę rzecz w pieprzony komputer.
- Fale ci nie wierzy. - Znasz Fale.
Jeśli was złapią, a jestem tego pewien,
powiem, że was nigdy w życiu nie widziałem.
- Aha! - Yeah!
Prostak.
Przenieś go. Prostak.
Okey, jedź!
Otwórzmy worek. Ma zaklejone oczy, prawda?
Prawda?
Okey. Okey.
Halo. Halo.
- Chcecie usłyszeć jak gada małpa? - Yeah!
Ahh! Jeffrey? Jeffrey, wiem, że to ty. Poznaję twój głos.
- Wcale nie.
Wiem też wszystko o twoim chorym spisku.
Od twojego psychiatry. Powiedziała mi. Nie wierzyłem jej.
To było zbyt szalone, nawet jak na ciebie.
Ale na wszelki wypadek podjąłem pewne kroki, aby ci to uniemożliwić.
Nie znam już kodów, Jeffrey.
Nie mam dostępu do wirusa.
Wyłączyłem się z obiegu.
- Za późno! Za późno!
Mamy wobec ciebie pewne plany, tato.
Whoo, whoo, whoo, whoo! Agh! Agh! Agh!
Bałem się tej myśli. Teraz wiem, że to prawda.
- Jeffrey? - Hmm?
Jesteś kompletnie obłąkany.
Nie, nie jestem.
[Oto przekrój starego drzewa, które zostało ścięte.]
[Tu się urodziłam.]
[Tu umarłam.]
[Dla ciebie to tylko chwila.]
[Nie zauważyłeś.]
- Chyba widziałem już ten film. - Szz.
- Kiedy byłem mały, w telewizji. - Nie rozmawiaj.
- Już go raz widziałem. [- Wysoki pukiel.]
[Byłaś już tu?]
[- Tak. - Kiedy?]
- Nie... nie rozpoznaję tego. [- Kiedy się urodziłaś?]
[- Dawno temu. - Kiedy?]
Co się stało?
[- Powiedz mi. Madeleine, powiedz. - Nie!]
Tak samo dzieje się z nami.
Jak z przeszłością.
Film się nigdy nie zmienia. Nie może.
Ale za każdym razem wydaje ci się inny, bo ty się zmieniasz.
- Widzisz inne sprawy. [- Proszę nie pytaj.]
Skoro nic się nie da zmienić,
nie czas żałować róż.
Jakich róż?
- To takie wyrażenie. - Szz.
[Obiecaj, że nie będziesz więcej pytał. Proszę.]
Kathryn,
dlaczego to robisz?
Chcę wiedzieć czemu.
A jeśli się mylę? Jeśli się mylimy?
Jeśli zwariowałem.
Za parę tygodni zacznie się lub nie.
Jeśli nadal...
będą mecze futbolowe, korki uliczne, seriale TV, rozboje,
będziemy zachwyceni, będziemy cieszyć się na widok policji.
[Jestem odpowiedzialna za ciebie.]
[- Chińczycy mówią, że ratując komuś życie...] - Szz.
[...bierzesz za nie odpowiedzialność.] - Masz plan?
[Wiem, co robić.]
[Tak mało wiem.]
Mówiłeś, że nigdy nie widziałeś oceanu.
Pośpiesz się. Chodź.
Co?
Jeffrey? Wiesz, że nie widzę.
Gdzie jesteśmy? Jeffrey? Proszę.
Kathryn?
Mamy rezerwację do Key West na 9:30.
Ja... nie poznałem cię.
Ty też inaczej wyglądasz.
To zawsze byłaś ty.
W moim śnie. To zawsze by...
To zawsze byłaś ty.
Pamiętam cię tak jak teraz.
Naprawdę?
Czułam, że skądś cię znam.
Czuję, jakbym cię znała od zawsze.
Tak się boję.
O której odlatujecie?
- 9:30. - Możemy nie zdążyć.
Zdążymy. Dopiero 7:30.
W normalny dzień starczyłoby czasu.
Ale dziś weźcie poprawkę na Armię Dwunastu Małp.
Co? Co pani powiedziała?
Dwanaście Małp. Nie słuchaliście radia dziś rano.
Banda czubków wypuściła zwierzaki z zoo.
Zamknęli w klatce sławnego naukowca.
Był wśród nich jego syn.
Teraz wszędzie biegają zwierzęta.
Przed godziną zebry zatkały przelotówkę.
A stworzenie o nazwie emu...
zablokowało trasę nr 676.
[...Myśleli, że poprzez wypuszczenie zwierząt...]
[zakończą, w takim mieście jak to,...] - Och.
- Więc o to im chodziło, uwolnienie zwierząt. - Na ścianie napisane było...
..."Zrobiliśmy to". Chodziło im o zwierzęta. - Zwierzęta, tak.
[Mogę przerwać panie Ginger...]
[Będzie konferencja prasowa z City Hall.]
Myślę, że będzie dobrze.
Proszę powiedzieć ludziom, że jeśli ktoś ich zobaczy, to niech ich nie zatrzymuje,
tylko da nam znać. Rozstawiliśmy ludzi na całym lotnisku.
Rozpoczynamy odprawę...
...lotu do Chicago, proszę do wyjścia nr 17.
Lot 623 do Minneapolis proszę do wyjścia...
- Znam to miejsce. - Wszystkie lotniska są do siebie podobne.
To mój sen.
Twoje wąsy.
To nie z mojego snu.
Ja tu byłem. Pamiętam.
Na... tydzień lub dwa przed tym,... jak ludzie zaczęli umierać.
Uważaj.
Mogą nas szukać.
- Byłem tu... jako dziecko. - Użyj tego.
- Ty też wtedy tu byłaś. - James!
Jeśli nas rozpoznają, to gdzieś nas wyślą
i na pewno nie będzie to Key West.
- Okey? - Okey. Okey.
- Poprawię to. - Okey.
Idę kupić bilety. Spotkamy się przy stoisku z prasą.
- Ok. - Ok.
Proszę wysłuchać ważnych informacji.
- Judy Simmons. Mam rezerwację na Key West. - Ok.
Pasażerowie lotu 623 do Minneapolis...
proszeni są do wyjścia nr 44.
- Rzadki widok, gotówka. - To długa historia.
Za 20 minut odprawa.
- Życzę miłego lotu, Pani Simmons. - Dziękuję.
Halo. Jak się czujesz?
Nie wiem czy tam jesteście.
Może tylko czyścicie dywany.
Jeśli tak, macie szczęście. Długo pożyjecie.
Ale jeśli słuchają mnie ci inni,
zapomnijcie o Armii Dwunastu Małp.
Oni tego nie zrobili. To pomyłka. Ktoś inny to zrobił.
Armia Dwunastu Małp to tylko dzieciaki bawiące się w rewolucję.
Słuchajcie. Zrobiłem swoje. To, co mi kazaliście.
Powodzenia. Nie wrócę.
Whoo-ee! San Francisco, Nowy Orlean,
Rio de Janeiro, Rzym,
Kinshasa, Karachi, Bangkok i Pekin.
Niezła trasa. W ciągu jednego tygodnia?
- Interesy. - Hmm.
Miłego lotu.
Jakikolwiek pozostawiony bagaż zostanie usunięty i zniszczony.
Masz jakiś problem, Bob?
Zostaw mnie!
- Zostawiłem raport. Nie musiałem. - Chodzi o to...
że nie jesteś stąd.
Nie pozwolimy ci tu zostać.
To jest teraźniejszość.
To nie jest przeszłość. Ani przyszłość.
To jest teraz! Nie odejdę stąd! Jasne?
Nie powstrzymacie mnie.
Jak pan sobie życzy, szefie. To nie moja sprawa.
Pasażerowie lotu...
- Hej, Cole. - Zostaw mnie!
Spokojnie. To tylko ja. Cole, to ja.
- Jose? - Tak jest. Jose.
Dlaczego wyrwałeś sobie zęby? To głupota.
- Masz, weź to. - Co? Zgłupiałeś?
Ja? Żartujesz? Jesteś bohaterem.
Ułaskawili cię. A ty co? Wróciłeś i wyrwałeś sobie zęby.
- Jak mnie znaleźli? - Twój telefon.
Odtworzyli nagranie.
Telefon? Telefon, który właśnie wykonałem?
- Pięć minut temu. - Tak, z przed pięciu minut.
Trzydziestu lat. Złożyli ją do kupy.
"A, hej, tu Cole, James.
Nie wiem czy tam jesteście. Może tylko czyścicie dywany".
Skąd to wziąłeś? "Zapomnijcie o Armii Dwunastu Małp".
Szkoda, że nie otrzymali jej wcześniej.
Weź. Jeszcze możesz być bohaterem, jeśli będziesz współpracował!
Chodź, James. W porządku.
< Naukowiec zamknięty w klatce goryla >
- Proszę resztę. Dziękuję. - Dziękuję.
- Przepraszam. - Nic się nie stało.
Pasażerowie lotu 784 do San Francisco proszeni są do wyjścia numer 38.
< Terroryści sprawcami Chaosu >
< Noblista: Dr Leland Goines >
Boże!
Mam rozkaz. Jeśli odmówisz mam zabić kobietę.
- Co? - Jeśli Cole nie wykona...
Złamię ci twój pieprzony... Słyszysz?
Odprawa ochotników przy wejściu nr 37.
Widzisz? Nie miałem wyboru.
Takie mam rozkazy. Weź go. Weź!
Tu nie chodzi o wirus.
Wykonywanie rozkazów. Robienie tego, co ci każą.
Człowieku. Ułaskawili cię. Czego jeszcze chcesz?
- Kogo mam zastrzelić? Kogo? - James! James!
Asystent Dr Goinesa. To apokaliptyczny świr. Widziałam go. Myślę, że to on.
Następny lot do San Francisco proszę do wyjścia nr 38.
Jestem pewna, że to on.
...proszę do wyjścia nr 13.
Panie Holtz, niech pan na to popatrzy.
Przepraszam. Czy może mi pan pokazać...
...zawartość walizki? - Ja?
Nie mamy czasu.
Przepraszam.
Próbki biologiczne.
- Tu mam dokumentację. - Tak.
Muszę pana poprosić o otworzenie jednej z nich.
Otworzyć?
Oczywiście.
Ale fajnie? Popatrz.
Popatrzmy na samoloty.
- Przepraszam. - Proszę stanąć w kolejce.
Widzi pan? Próbki biologiczne. Proszę sprawdzić dokumentację.
Wszystko dobrze. Mam pozwolenie.
- Jest pusta. - Cóż.
Wygląda jak pusta, ale zapewniam, że nie jest.
- Nie rozumie pani. - Nie musze rozumieć. Proszę stanąć w kolejce.
To bardzo ważne. Tam jest mężczyzna. On przewozi śmiercionośnego wirusa.
Widzi pan? Też niewidoczne gołym okiem.
Nie ma nawet... zapachu.
To nie jest potrzebne. Proszę.
I dziękuję panu. Życzę miłego lotu.
- Kto tu jest debilką? - Ty jesteś pieprzoną debilką!
- Pieprzoną debilką? - Łapy przy sobie!
Stać.
Chwileczkę.
Pieprzony debil? Nie przejdziecie. Do kolejki!
Powiedziałem stop!
Jest! To on! Przewozi zabójczy wirus!
Zatrzymajcie go! Niech ktoś go zatrzyma!
Komisariat Pol...
On ma broń!
Uważaj!
Nie!
Stać! Policja!
Przepraszam.
Obrzydliwość, wszędzie przemoc, obłęd.
Strzelają już nawet na lotnisku.
Zdaje się, że kolejnym zagrożonym gatunkiem...
będą ludzie.
Sądzę, że ma Pani rację.
Trafiła pani w dziesiątkę.
Nazywam się Jones.
Ubezpieczenia.
Tłumaczenie na podstawie kasety VHS.
* I see trees of green *
* Red roses too *
* I see them bloom *
* Just for me and you *
* And I think to myself *
* What a wonderful world *
* I see skies of blue *
* And clouds of white *
* The bright blessed day *
* The dark sacred night *
* And I think to myself *
* What a wonderful world *
* The colors of the rainbow *
* So pretty in the sky *
* Are also on the faces *
* Of people going by *
* I see friends shakin' hands *
* Sayin', "How do you do" *
* They're really saying I love you *
* I hear babies cryin' *
* I watch them grow *
* They'll learn much more *
* Then I'll ever know *
* And I think to myself *
* What a wonderful world *
* Yes, I think to myself *
* What a wonderful world *
* Oh, yeah **